Vrijdag 29 januari kwam de crème de la crème van Community Art in Nederland samen  voor de Leven met Verschillen Finale.

De dag stond in het teken van vier jonge theatermakers; Tessa van Gent, Güner Güven, Anouk de Bruijn en Suzanne Reindersma. Zij presenteerden hun ervaringen die ze tijdens drie jaar Leven met Verschillen hebben opgedaan, het driejarig professionaliseringsprogramma over het maken van theater in de samenleving. Na de zomer verschijnt een publicatie met DVD waarin het project uitgebreid toegelicht wordt. Lees hier een uitgebreid verslag van de dag door Finn Minke.

De Theatermakers

Tessa van Gent
Houdt zich bezig met het zichtbaar maken van de schoonheid van het alledaagse. In 2007 maakte ze de audio-tour ‘Tentoonstelling’, een wandeling langs zeven vensterbanken in de wijk Zuilen. In 2008 liet Tessa de bezoekers van haar voorstelling zes persoonlijke, alledaagse voorwerpen fotograferen. Vervolgens maakte ze van de foto’s een collage van honderden verschillende, dezelfde voorwerpen.
In 2009 maakt ze ‘Aan Tafel!’, een compilatie van overeenkomstige jeugdherinneringen en kinderfoto’s.

Een uitgangspunt voor haar werk is het vinden van overeenkomsten tussen mensen. Deze overeenkomsten worden naast elkaar gelegd, zodat er subtiele of duidelijke verschillen zichtbaar worden. Deze verschillen maken elk verhaal of voorwerp persoonlijk, karakteristiek en uniek .

`De schoonheid van het alledaagse is een onuitputtelijk thema`.

In vogelvlucht gaan we langs de projecten die Tessa de afgelopen drie jaar heeft gemaakt.
Ondersteund door korte video fragmenten worden doelstelling, werkwijze en uitkomsten besproken en vergeleken.
We gaan ter plekke op zoek naar de overeenkomsten in onze eigen jeugdherinneringen en ervaren wat het met ons doet als we die vinden.

Anouk de Bruijn
Studeerde in 2006 af aan de theaterfaculteit van de HKU met de voor stelling “Moederziel”, een voorstelling gemaakt samen met jonge moeders vanuit hun eigen levensverhalen. Binnen Leven met Verschillen zette zij haar onderzoek voort, zowel naar het schrijven en maken vanuit verhalen, als wel naar het werken met vrouwen rondom het thema moeder-dochter relaties. Zo schreef zij samen met Jos Bours de voorstelling “Meisjesstad”, wederom over jong moeder zijn. Het tweede jaar maakte zij met vrouwen van de vrouwenzwemles in Den Hommel een voorstelling in het zwembad zelf; Kunstzwemmen.

En nu, in het laatste jaar, is zij bezig met het maken van een wandelvoorstelling met vrouwen door Lombok en oog in Al. Naast haar werk voor Leven met verschillen, schreef en regisseerde zij voor Stut Theater een locatievoorstelling met wijkbewoners uit de Cuijkse wijk De Valuwe.

“Ik werk met een kader en ik weet wat ik wil, maar tegelijkertijd laat ik ook los, om ruimte te creëren voor dat wat ontstaat”.

In een groot, levend ganzenbord, neemt theatermaakster Anouk de Bruijn het publiek mee op haar avontuurlijke en leerzame reis van Leven met Verschillen. De reis leidt langs haar projecten, langs mooie en moeilijke momenten, langs dilemma’s en keuzes, langs vragen, die Anouk zal proberen te beantwoorden. Soms zelf, soms met Renate Zentschnig, haar coach in dit project, soms samen met jullie, het publiek. In het spel komen vragen voorbij over het waarom van deze projecten, over het leggen van contact en het bouwen van een band, over de rol van schrijver, maker, projectleider en mens, het proces van materiaal tot voorstelling en het werken op locatie. De spelleiding is in handen van  Dorothee Lucassen, oprichtster van Het Wilde Westen in Lombok.  Het publiek gooit de dobbelsteen en daarmee wordt het verloop van het spel mede bepaald door het toeval. “Dat is ook kenmerkend voor mijn projecten”, zegt Anouk, “Ik werk wel met een kader en ik weet wel wat ik wil. Maar tegelijkertijd laat ik ook los, om zo ruimte te creëren voor dat wat ontstaat”.

Suzanne Reindersma
Is twee jaar met het thema ‘lichaam en ziel’ bezig geweest. Ze was nieuwsgierig naar samenhang tussen het lichaam en de ziel, gericht op vrouwen.
In een installatie voor het Tolhuistuin festival vertelt ze verhalen van vrouwen uit Amsterdam-Noord over heimwee, hun lichaam en eetgedrag.

Daarna heeft ze de jongeren voorstelling “ik ben” gemaakt, over de identiteit en het leven van 4 jonge meiden. Thema’s als roddelen, de perfecte man en zelfbeeld komen voorbij. Deze voorstelling is gespeeld op diverse ROC’s in Midden Nederland en op Festival Mundial.
Voor het Jongeren Cultuurhuis Kanaleneiland heeft ze de voorstelling ‘K*eiland’ gemaakt; een voorstelling over het leven van verschillende Marokkaanse jongeren in de wijk Kanaleneiland.

De afgelopen twee jaar heeft ze als startend theatermaker meegedaan aan `Leven met Verschillen`.

“Terugkijkend op mijn ontwikkeling heb ik veel geleerd, veel gevoeld, dingen kunnen bespreken, me soms kwaad gemaakt over de praktijk van theatermaken en –zeer belangrijk- ook weer elementen leren loslaten.”

Het proces van twee jaar sluit ze op 29 januari af met de try-out van haar nieuwe theatervoorstelling  ‘Eet me’ waarin 3 professionele actrices/danseressen zich verwonderen en kwaad maken over de thema’s bevallen, te veel of te weinig eten, geweld tegen jezelf en uiteindelijk: je ziel.
Het publiek wordt uitgenodigd mee te denken, te filosoferen en zijn vraag te stellen of mening te geven ofwel inhoudelijk ofwel over het maakproces. Alleen luisteren mag natuurlijk ook.
Ahlan wa sahlan!

Suzanne blikt samen met haar team terug op haar werkwijze, het thema en dilemma’s die ze ervaren heeft. Dit bespreekt zij in huiselijke sfeer met onder andere actrice Kaltoum Boufangacha, schrijfster Maureen Klijn en dramaturg Ronen Rao Abbos.

www.projectvida.nl

Güner Güven
Begon Leven met Verschillen met ‘Klik!’, een theatervoorstelling over de gespannen relatie tussen vier jonge Marokkanen. Bij de ontwikkeling van deze productie bleek dat Güner vooral sterk is in het leggen en onderhouden van contacten met deelnemers, waarbij zijn toenmalige deeltijdbaan als jongerenwerker bij het Overvechtse jongerencentrum Transit goed van pas kwam. Onmiddellijk na ‘Klik!’ ging Güner aan de slag met een nieuw project over spanningen tussen verschillende generaties Turken in Overvecht, een thema dat hem als tweede generatie Turk, na aan het hart lag. Daarna maakte hij ‘Vlucht!’, een project met plattelandsjongeren in Maartensdijk

“Ik ben continu met mijn spelers bezig. Dat gaat diep. Alsof ik voortdurend met goede vrienden in gesprek ben. Dat materiaal probeer ik zo krachtig en theatraal mogelijk op toneel te zetten”.

Aan de hand van fragmenten uit zijn voorstellingen vertelt Güner Güven over zijn specifieke werkwijze en fascinatie. Onderwerp van gesprek is het contact met zijn spelers, de rol van vertrouwenspersoon, het omzetten van persoonlijke verhalen naar theater en de artistieke verantwoordelijkheid.

Fotografie: Anna van Kooij